Thingal patham

அய்யா துணை

Thingal patham

திங்கள் பதம்

 

அஞ்சுதலைபோல்முகமும் ஆயிரங்கைகாலமாகப்

பிஞ்சுமலைபோல்கூட்டி பிறப்பித்துநானுமிங்கே

செப்பரியதோப்பதிலே சீதைவென்றுநிற்பிச்சியிருக்க

எப்பநான்புறப்படுவேன்யென்னுடையபத்தன்மாரே

செப்பறியதிருமாலும் அங்கிருக்க

தென்பரியதோப்பதிலே செப்பமுடன்வைகுண்டம்

ஆனைப்படிதிட்டிச்சிருந்த அறிவுள்ளபண்டாரம்

பத்தன்மாரேவெகுநாளாய் வேலைசெய்யும்பிள்ளைகளே

முன்னிருந்தயுகமதிலே தன்னியத்தால்பால்தந்தேன்

என்னையறியாதபேர்கள் இருப்பாரேகலியுகத்தில்

வங்காள அரண்மனையார் வாறாரேகலியழிக்க

என்மகளே திருநெல்வேலி எல்லாரும் ஒருமுகமாய்

சொல்லரியபுத்தினைத் தெரியும்படி சொல்லிவிடு

வெகுநாள் கலியழிக்கவிரும்புகிறேன் கருவூலமே

சொற்பெரிய தோப்பதிலே சீதையுங்கள்  அம்மையவள்

மற்பெரிய ராசனிடம் மற்பிடித்து நிற்கிறாளே

மகிழ்ந்திருந்து விளையாட வாறீரோ யென்மக்களே

திரும்பிநீங்கள் வரவேண்டாம் தெய்வசுனை அங்குவுண்டு

செங்கமாரி நோயுமில்லை தீனமில்லை பத்தன்மாரே

கவிழ்ந்திருந்து பதியரசன் கட்டிலின் மேலிருக்க

பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டு பகுத்துவிடைவாங்கி

பஞ்சவேர உங்களுக்குப் பழிபாவம் செய்யவில்லை

திரும்பிநீங்கள் சிரித்தாக்கால் தீனமுண்டு உங்களுக்கு

கடலதிலே கெரடிமரமும் கல்லறையும் பொன்கணமும்

பொக்கணமும் புலித்தோலும் வாழைக்காய் கேட்கவில்லை

கற்பனையாய் பெற்றிருந்தபடியாலே வீற்றிருந்தேன்

சொற்பெரிய கற்பனையாய் பத்திரத்தாள்பெற்றபிள்ளை

கைலாச பணிவிடையுண்டு கலியுகத்தில் வேலையில்லை

நிறைவேலை செய்தாலும் நீதங்கேட்க மனிதரில்லை

கடலதிலே ஒருகிழவி அவதாரக்கிழவி தானும்

அமைத்துவந்தார் உங்களுக்காய் அம்மையென்ற லட்சுமியைக்

கண்டுதணிந்தவர்க்குக் கைலாசம் இங்கேயுண்டு

மாப்புக்கேட்க மக்களுண்டு மகாதேவன் அருளாலே

ஆயிரத்தெட்டு மாசியிலே அதிகப்பேறு பெற்றுவந்தேன்

என்னாலேஒருஞாயம் எண்ணாமல்செய்யவில்லை

எண்ணாமல்மாப்பு செய்து இரணியணைச் சங்கரித்தேன்

பின்குடுமி முடிந்தவர்கள் பூமியில்இருக்கமாட்டார்

அய்யோ பிள்ளைகளே அறிவுள்ள என்மகனே

சொல்லரிய வெயலதிலே சுடுமணலில் தானிருத்தி

சொல்லரிய கல்லேற்றி வேறுபொடியில தள்ளிவைத்தான்

இந்த அநியாயம் கேட்க ஈசுரனார் விடையும்பெற்று

பள்ளியிலேசென்றிருந்து பாடிவரும் பிள்ளைகளே

அன்றுசிரிப்பீர்களோ அதிகத்தலம் காட்டித்தாறேன்

நட்சத்திரமுதிரும் நல்வானமிடிந்துவிழும்

என்னயைறியாதபேர்கள் எரிந்துசரிந்துபோவார்

பத்தினிதான் பெற்றபிள்ளை படும்பாடு கேட்கவில்லை

கற்பித்துபெற்ற கந்தன்படும்பாடு அறியவில்லை

சொற்பெரிய திருமாலைச் சோதனைக்கு அனுப்பிவைத்தேன்

கந்தனைஅடித்தவரைப் புழுங்கிடங்கில் தள்ளிடுவேன்

ஊருணி கிடங்கெல்லாம் ஊற்றுமிகப் பெருகுதடா

சிறீலங்கை மாறியது செந்நெல் விளையுதடா

தீமெழுகநாளேச்சு சொல்லித்தாரேன் தெரியும்படி

ஆண்டிபெற்ற பிள்ளைகள்தான் அரசாட்சி ஆகுதடா

பசுவின்பால் குடித்ததுவும் பத்தினிவயிற்றில் பிறந்ததும்

பன்றிவயிறு தானொரிந்து பன்றிநெய்யாய்ப் போகுதடா

சொற்பெரிய கவுந்தலத்தில் சிலவாழ்வு யிடிந்துவிழும்

நீபெரிது நான்பொதுவடிவெடுப்பேன் பழிக்குலத்தில்

பலவேசம்போட்டதுண்டால் பத்தன்மார் அறியமாட்டான்

எடுத்தான் ஒருகோலம் இறங்கிவந்தேன் கைலாசம்

முப்புரக்கோட்டையிலே மூன்றுவேசம் போட்டுவந்தேன்

அப்பாவியென்னை யுந்தான் அறியாமல் அடித்தானே

இந்தக்கலியுகமதிலே இருக்கவொட்டான் என்னையுந்தான்

இத்தனைக்கு கலிமுறுகி அநியாயம் அதிகமாச்சே

பலவிதமாய்க்பக்தன்மாரேபாடி ஆடிபரத்திவிடவந்தேனடா

சொற்பெரியபத்திரத்தாள் கற்பனையாய் வளா;த்தபிள்ளை

இதுவரைநான்பொறுத்தேன் இனிபொறுக்கமாட்டேனடா

உங்கள்வருத்தம்கண்டு ஒருமருந்துகொண்டுவந்தேன்

தெய்வீரேஉங்களுக்காய் சிறுபிள்ளையாய் நானிருந்தேன்

அப்பனொருபண்டாரம் அதிகசுகம் கொண்டுவந்தார்

ஏடுயெறிந்துவிட்டேன் கையெழுந்திருந்து போவென்

கல்மடமும்திருப்பதியும் கடலதிலேஅங்கிருக்க

எப்படியும்நானிருப்பேன் யென்னுடையதம்பிமாரே

ஒருசாமநேரத்திலே ஊழியென்றகாற்றுவரும்

மற்புடையபிள்ளைகளே வருவேன் நான்எழுப்புதற்கு

என்னை அறியாதவன் உன்னால் தவம்வேணுமென்பான்

எப்படியும்கும்பிடுவான் புளுக்குழியில்தள்ளிடுவேன்

கோத்திரத்தில் உள்ளவர்க்கு கூடுமட்டும்புத்திசொன்னேன்

கேளாதபேர்களுக்கு நானென்செய்வேன்ப்பா

மஞ்சள்நீர் பாலாறாய் வருகுதப்பா என்மகனே

கஞ்சனையறுத்தமுனி கடல்நீர்குடித்துவிட்டேன்

அப்படியே குடித்தவர்க்கு ஆண்டிவந்துகுடியிருப்பேன்

தெத்தெடுத்த பிள்ளையில்லைதிட்டிக்காமல் பெற்றபிள்ளை

அப்போநீயரசாள அதிகபிள்ளை யீன்றெத்தேன்

விருதுக்கோடி பெற்றபிள்ளைவிருப்பமுள்ளபிள்ளைதான்

என்னுடைய மந்திரியெல்லோருமொரு முகமாய்

அலைவாய் கடலதிலே வருவதற் காயழைக்கிறாரே

ஆடுகிடாக் கோழிபன்றி அறுத்துபலி கேட்கவில்லை

பொங்கரிசி கோழிமுட்டை பொறித்தகறிகேட்கவில்லை

உருகச்சுட்ட பணியாரம் அவலருண்டை கேட்கவில்லை

கருகச்சுட்டமுருக்குகளும் கடையல்பால் கேட்கவில்லை

உருக்கெடுத்த மடப்பதியில் திரிக்கொழுத்திவைக்கவில்லை

ஒருகாசும்கேட்கவில்லை உமையவளே அறிவாயோ

என்னையொன்றுசொல்லதே இறையவனும் அறியலையோ

வெகுநாளாய்வந்திருந்து வேண்டும்புத்தி சொன்னேன்நான்

ஒன்றும் அறியாமல் விழுகிறானே தீயதிலே

சொல்லிவிட்டேன் கேட்கவில்லை என்னுடைய நம்பிமாரே

அறட்டி மடக்கிக்கொண்டு முடுக்கிகொண்டிருக்கிறானே

தவமிருக்கும் இடமதிலே வலமிடமா றாட்டம்வைத்தான்

பொய்ரதத்தை ஓட்டிவைத்தான் பூலோகம் தான்நடுங்க

பஞ்சவரே வெகுநாளாய் வருத்திநான் தீர்த்துவிட்டேன்

குட்டம்குறைநோவு கொடியதீனம் தீர்த்துவிட்டேன்

கண்குருடு கால்நொண்டி கர்மமுதல் தீர்த்துவிட்டேன்

தெச்சணா பூமியிலே தென்குமரி நன்னாட்டில்

வெகுநாளாய் வந்திருந்து மக்களுக்கு புத்திசொன்னேன்ங்

எத்தனையோ வெகுநாளா யியருந்துபுத்தி சொன்னேன்

அப்பனில்லா பிள்ளையது அதிகபிள்ளை யானதுதான்

செப்பரிய தாய்க்கிழவி சேர்ந்தாளே யெடுப்பதற்கு

இடுக்கமில்லை யினிமேலும் வெண்ணெயுண்டு நீளுதடா

தெப்பக்குள மிங்கமுண்டு திருமால் கற்பிச்சியிருக்கு

பிராமண வேசம்பாட பத்தன்மாரே நீங்களுண்டு

பொன்னாலே பூனூலும் தங்கத்தாலே சாலுவையும்

கடுக்கண்திருக் காணியில்லை கலியுகத்தில் வேலையில்லை

பொன்னரும்பு வேலைசெய்யப் பூமியில்தட்டானுமில்லை

பொன்னரிய கன்னபெற்ற பிள்ளைகள் வந்ததுண்டால்

குறுணிப்பொன்னிடுவதற்கு கொடுத்துவைத்திருக்குதப்பா

பட்டமர சாளக்கோடிமக்க ளுண்டு பாவனையாய்நான்  கொடுப்பேன்

எல்லார்க்கு மொருப்போல ஈசன்நான் யிருக்கிறேன்

சொற்பெரிய ராச்சியத்தில் சீமைகாட்டி ஆளலாமே

குதிரைகட்ட லாயமுண்டு கோடிச்சீமைகட்டலாமே

அதிகமுள்ள ராச்சியத்தில் அமுதேற்றுத்கொள்ளலாமே

கண்ணாடி பார்த்தப்பட்டு கடியதுகியில் ஆடையுண்டு

குளிர்கால ஓட்டமுண்டு கொடிவிருதுக் கட்டமுண்டு

தாசியாட்டமுண்டு சான்றோர்பார்க்கத் தம்பிரான்கற்பித்தேன்

ஆனைமேல் ஏறிநீங்கள் அற்றகுற்றம் பார்ப்பதுண்டு

சீதனம் விட்டுத்தாறேன் தெய்வேந்திரன் அங்குண்டு

கலியுகத்தில் வேலையில்லை கண்மணியே உங்களுக்கு

ஆலங்காய்நெல்லிவிளையும் அரிசிசிறு தானியமுண்டு

அமுததேற்றங்கொள்ளாலேமே ஆசாரம் அங்கேயுண்

கோவங்காய் பாகற்காய் கொழுந்துவரை அங்கேயுண்டு

சத்தியவாக்காய்ச்சொல்லுகிறேன் தம்பிரான்கற்பனையாய்

தலைவாசலானதிலே தலைதூக்கி மயிர்பிடித்து

கற்புடையராசன்வந்து கண்ணாடி வைத்துபப் பார்த்தான்

என்பேரில் குற்றமில்லை இழுத்துப்புதைக்க பிள்ளையில்லை

அப்படியேபிள்ளகைளே அணைத்தார்பால்கோட்டையிலே

இரண்டாம்முடிதரிக்க நீராவிக்கரைகளுண்டு

சங்குசக்கரமுண்டு தம்பிமாரே உங்களக்குக்

கன்னியிலேவந்திருந்து மேல்நோக்க நாமந்தருவேன்

சித்திரத்தாலதிகமுள்ள தோழருமங்கேவுண்டு

பஞ்சவரே உங்களுக்கு வஞ்சகமாய் சொல்லவில்லை

மாயவலைக்குள்ளிருந்து நடுஞாயம்தீர்த்துவாறேன்

திட்டித்தநாள்முதலாய்ச் சிலகாலம் தவசிபண்ணி

பால்காவடிவேண்டாமென்று பண்டார மிங்குவந்தேன்

ஒன்றுநான்கேட்கவில்லை உனக்குத்தெரியும்தாயே

சின்னம்சிறு மதலையாகத் தோப்பதிலே தவசிருந்தேன்

பிச்சிப்பூ அச்சுமாலை பொரியவல் கேட்கவில்லை

நல்லெண்ணெய் பிண்ணாக்கு ராசாவும் கேட்கவில்லை

தெய்வகன்னி பெற்றபிள்ளை செடிதோறும் அலைகிறாரே

பேய் எச்சி தின்றுஅவர் பேய்போல் அலைகிறாரே

நானானேன் தானானேன் தந்தேநன்னம் தந்தேநன்னம்

நாகம்போலே உள்ளபேயை நல்லதீயாலெரித்தேன்

மந்திரம் மாற்றிவைத்தேன் மாறானதைச் சாபமிட்டேன்

கருத்துள்ள ஈசுவரியேக் கண்டுகொண்டு பார்க்கவேணும்

கழுத்திலே கல்லேற்றிக் கைதாப்பாள் போடுகிறானே

பழிக்கோ நாங்கள் பெற்றபிள்ளை படும்பாடுகேட்கலையோ

கம்புவெட்டி அடிக்கிறானே கல்லேற்றி அடிக்கிறானே

அரியரசன் தவசுபண்ணி தெய்வகன்னி பெற்றமக்கள்

பொறுத்திருங் கோமக்காள் பூலோகம் ஆள்வீர்களே

குடுக்கவட்டைச் சிரட்டைகொண்டு வந்துயிருந்தேனடா

சூதாடிப்படைபொருது திறம்பார்க்க வரவில்லையப்பா

அரியரசன் தவசுபண்ணி அவர்பெற்ற பிள்ளையுண்டு

பொன்னரசி ராச்சியத்தில் அரசாளப் பிள்ளையுண்டு

மன்மதன்சீமையிலே வாள்வீச்சுக் காரருண்டு

கூலிக்காரர் மக்களில்லை கோடிவரிசை பெற்றமக்கள்

வற்றிய குளத்துக்குள்ளே முத்துக்

கெண்டைப் பிடிக்க பிள்ளையில்லை

அம்மா அம்மா தாய்க்கிழவி அதிமுள்ள பிள்ளையுண்டு

நாட்டுச்சீமையிலே வகையெடுக்கப் பிள்ளையில்லை

என்னுடைய தம்பிமாரே இலங்காபுரி ஆள்வாயோ

ஊசிமுனையதிலே உங்களுக்காய்த் தவமிருந்தேன்

காசியிலே ராசர்மகன் வாழும்தேசம் தாறேன்நான்

நட்டமா நான்இட்டவேலி நாள்தோறும் வாழ்ந்திருக்கும்

பால்வருணன் என்மகன்தான் பஞ்சவரும் என்மகன்தான்

நான்பெற்ற என்மகன்தான் ராச்சியத்தை ஆள்வானே

வாசமுடையபெருஞ்சுனையில் தெய்வஉயிர்மீன்பிடிக்கவந்தேன்

ஊற்றால்தான் போட்டதுண்டால் உயிர்த்தேர்ந்து மீன்பிடிப்பேன்

பழிபாவம் செய்திடுவேன் பார்த்திருங்கோ கொஞ்சநேரத்திலே

செடிகலைத்துவேட்டையாடி தெளிந்தமுயல்பிடிக்கவந்தேன்

அதிகமுள்ள வெடிகள்கொண்டு அமைத்துவைத்து கட்டிடுவேன்

இளங்கொடிகால் வைத்து எடுத்துக்காட்டவந்தேனப்பா

என்னுடைய பிள்ளைகளே இரக்கமுண்டு பத்தனமாரே

கடுவாய்ப்புலிகள்சிங்கம் கடக்கநின்று சிரிக்குதப்பா

ஒளித்திருந்தேன் வெகுநாளாய் ஓடிவந்தேன் எடுப்பதற்கு

நான்பெற்ற பிள்ளைகள்தான் ஆலிலைபோல் வாடுதப்பா

பொல்லாதபாவிகள்தான் துயரப்படுத்துகிறார்

கண்மணியே ராசாவே கலியழிக்க வாருமப்பா

வலிமையில்லை பெலனுமில்லை வரிசையுள்ள பிள்ளைகட்கு

அய்யோ தாயாரே ஔவையாரே கிழவியம்மா

கஞ்சனை அறுப்பதற்கு கனவரிசை கொண்டுவந்தேன்

முத்தலத்தோர்கூடிருந்து தெப்பகுளம்காட்டுவேன்நான்

பொன்மலை ஆளலாமே முத்துப்பதித்த

வைகுண்டம் அங்கேயுண்டு

ஊசிகள்தான் போட்டப்பவளக் கோட்டை அங்கேயுண்டு

எப்படியும்கற்பனையால்; இங்கேவந் தெடுக்கலாம்

உருள்வண்டி போட்டதரும் வெண்சாமரை வீசலாமே

முத்துப்பதித்தத்தோரும் பவளத்தால்சாவடியும் மண்டபமும்

கல்பதித்தவிளக்குகளும் கண்ணடங்கா செல்வமுண்டு

நடனமாடும் சாலையெலாம் நல்லதெய்வார் கூட்டமப்பா

தஙகக்குதிரையுண்டுதர்மராசர் அரசாட்சிக்கொடிகள்கட்டி

பால்கொடுத்து தாராட்டி பஞ்சணைமேல் கிடத்திடுவான்

பஞ்சணைமெத்தையில் படுத்துறங்கும் நாளாச்சு

காலுக்கு வீரகண்டை கைரண்டுக்கும் தங்கமுண்டு

குகையாள பிறந்தவளே யென்குழந்தாய் எழுந்திருடா

அதிகமுள்ள நீசனும்தர்ன மற்பிடித்து அடிக்கிறானே

படையெடுக்க வாமகனே மானமறுக்கம் பொறுக்கலையோ

மண்டைமயிர் பறியசுமந்து ஒருகாசு கொண்டுவந்தான்

வாடாப்பயலேயென்று ஒருகாசும் பறித்துக்கொண்டான்

இந்தராசன் சீமையாள வந்துபிறந்தீர்களா

கூட்டோடேதாயெழுப்பி கோகுலமே தாயாரே

வேலாயுதம்எடுத்து வேடமகன் அளுகிறான்

கலியுகத்தை முடிப்பதற்குக் காரணமாய்தவசியிருந்தேன்

கண்ணிரெண்டும் இரத்தமாகக் காச்சல்வந்து பிடிக்குதப்பா

கட்டுவேன் நான்சுருட்டி காட்டித்தாறேன் கண்மணியே

தாரபடி பால்கொடுக்கத் தாயாரும் வாறேன் நான்

பாருலகில் திருச்சம்பதி பண்டாரம் அங்கிருந்து

சோதிடங்கள் சொல்வதற்கு தொடர்ந்துவந்தேன் கண்மணியே

ஊமைபோல் தானிருந்து உருண்டோடிப் போறானே

வெகுநாளாப் பஞ்சவர்தான் ஆவலாதி வைக்கிறாரே

கயிலைக்கு வடபுறத்தில் கனத்ததிட்டுப் பாறையிலே

ஓமக்குழி வளருதப்பா உங்களுக்காய்த் தவசிருந்தேன்

தீயராயப் போகவேண்டாம் தீயதிலே யிறங்கவேண்டாம்

கூட்டோடே கைலாசம் உங்களுக்கு காத்துவைத்தேன்

நின்றால் குடித்தால் தூக்கம்வைக்க நீதியில்லை

தென்னமரம்புன்னைநிழல் தெளிந்திருக்க நீதியில்லை

கண்மணிராசாவே காருமிந்த பிள்ளைகளை

அதிகமுள்ள தெய்வகன்னிமக்களை ஆராய்ந்தெடுநீ

தென்னம்காவுள் சிலஓலை அறியச்சொன்னாள்

தும்படுத்து ஆயாமல்சுமந்து கொண்டுபோகச்சொன்னான்

அத்தனைக்கும் போட்டவனை அடித்தானே ஆனைகாலோடே

ஐவராசன் சீமைதன்னை தாருமென்று அவன்கேட்டான்

கொஞ்சநாள்கூலிக்காக காருமென்று நான்கொடுத்தேன்

நான்கொடுத்து நாட்டையவன் நாள்தோறும் அண்டிருந்தான்

சுருக்கிளனீர் வெட்டச்சொன்னான் கண்மணியேசுமக்கச்சொன்னான்

கொண்டங்கே போட்டாலும்ட கூடதிலே அடைக்கச்சொன்னேன்

அழுதுமுறையிட்டேன் ஆனாலும் கேட்கவில்லை

பாக்குவெற்றிலை கொண்டுவா பயலே உன்னைவிடுவேன்

தம்பிபடும் பாட்டைத் தாயாரே பார்க்கலையோ

கம்புகொண்டுதானளந்து கண்மணியேவெட்டச் சொன்னேன்

பறிக்கநான் வந்தேனடா பத்தினியும் கூடவந்தாள்

உடலழிந்து விழுகுதடா ஊட்டோடே வேகுதடா

கூட்டோடே வேகுதடா குருநிதி ஆற்றலாலே

பொறுதியென்ற தீயாலே பூலோகம் அழக்கிறேனடா

பதினெட்டு துர்க்கையாலே பாரழகு லோகமெல்லாம்

வடகடலும் அழக்கிறதே வானம் இடியுதடா

பூமிவெடிக்கிறதே மலைகள் இளகுதடா

சுழல்காற்றுவருகதப்பா தேசம்விட்டு ஜனம்ஓடுதடா

மண்ணறைக் குள்ளிருக்கும் மாயாண்டி வெளிவருவேன்

அப்புவியை அரசாளவரும் போது சம்பூர்ணத்

தேவரைத்தானெழுப்ப அய்யாவும்

உம்பர்தனைவதைத்த வையகத்தில் வரும்போது

அன்பான மக்கள் தனை

அருள்புரிந்து அய்யாவும்

மாரிபொழயவைத்து மக்கள் பஞ்சம்தீர்த்து

ஆழிபெருகி அவனியெங்கும் அய்யாவும்

தரணியில்வந்து  தயவுசெய்து என்னசொல்வார்

வள்ளியாற்றுக்கு மேற்கு வாரியால் தானழியும்

கோட்டாறு அங்கே கொள்ளையினாலழீப்போம்

சுசீந்திரம்ட ஆறுடைந்து சுத்தகதி ஆகுதங்கே

ஆறுடைத்துத்தேரும் அன்புடனே தெற்குதர

தாமரைகுளம்பதியும் தண்ணீராய் போகுமங்கே

கழிக்கரையைத் தானழித்துக் கடற்கரையில்முழித்து

கன்னபெற்ற பிள்ளையுழும் கருத்தாகவேகூடி

கூடிஅய்யா குரபரா றாயணமுனியும்

தெற்குவடக்காய் திருப்பதியும் தோணுமென்றார்

ஈரேழுகாதம் இருக்கதுகாண் துவாரகையும்

வடக்குவாசல் துலங்குதுகாண் அம்பலமும் அம்பலத்தில்

நாரணரும் அரசிருக்க வாறோங்காண் வாறோமென்று

வாக்குரைத்தார் மக்களுக்கு அய்யா.